Sthira Sukham Asanam
สถิระ สุขัม อาสนัม ที่ท่านปตัญชลีกล่าวไว้ใน โยคสูตร นั้นแปลว่า อาสนะจะต้องประกอบด้วยทั้งความสุขและความมั่นคง
แม้ว่าบางครั้งตอนที่ฝึกใหม่ๆ จะไม่ค่อยเห็นแววของทั้งสองส่วนประกอบข้างต้นเท่าไรนัก แต่ก็พอจะใช้เป็นแนวทางได้ว่า อาสนะที่เรากำลังฝึกอยู่นั้น ทำให้เรามีความสุขหรือไม่ และร่างกายเราคงอยู่ในอาสนะได้อย่างมั่นคงหรือไม่ คือถ้าฝึกแล้วทำให้ปราศจากความสุข หรือมีแต่ความเจ็บปวดรุนแรง ร่างกายสั่นคลอนไปหมด นั่นก็เป็นเหมือนกับสัญญาณเตือนให้เราได้ฉุกคิดแล้วว่า เรากำลังทำสิ่งที่ถูกอยู่หรือไม่ ในกรณีเช่นนี้ การปรึกษาครูก็ย่อมเป็นสิ่งที่ดี
ที่เขียนในวันนี้เพราะบางทีมีคำถามจากนักเรียนว่า เขาไม่รู้ว่าที่เขาฝึกอยู่นั้นถูกหรือไม่ ส่วนนักเรียนของฉัน หากทำอะไรไม่ถูกต้อง ฉันจะคอยแนะนำ กล่าวคือ ถ้าไม่ได้ให้นักเรียนปรับเปลี่ยนอะไร ก็คือว่าไม่ผิดนั่นเอง อย่าลืมว่าร่างกายแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน ประสบการณ์ในชีวิตก็แตกต่างกันออกไป การไปคอยมองเทียบอาสนะเดียวกันที่เราทำกับเพื่อนข้างๆ ว่าจะออกมาราวกับแกะออกจากพิมพ์เดียวกันนั้น คงเป็นไปได้ยาก โยคะจึงเป็นการสอนให้เราอยู่กับตัวเอง โดยผ่านความตื่นรู้ของลมหายใจเราเอง
ฉันเองถ้าฝึกแล้วไม่มีความสุขก็คงไม่สามารถฝึกมาได้จนป่านนี้ เพราะปีนึง จะได้ไปพบเรียนกับครูที่มัยซอร์ก็แค่ครั้งเดียว เวลาที่เหลือก็คือการฝึกด้วยตนเอง ซึ่งตอนแรกๆ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน แต่ต่อมา ฉันก็เริ่มชอบวิธีฝึกด้วยตนเอง (ฝึกเท่าที่ครูได้สอนไว้) เพราะเป็นวิธีเดียวที่จะรู้จักตัวเองได้ดีที่สุด ทั้งส่วนที่เข้มแข็งและอ่อนแอของเรา และสิ่งที่ได้เรียนรู้จากการฝึกและประสบด้วยตนเองนั้น ฉันก็ยังได้นำไปใช้สอนนักเรียนได้ตั้งมากมายอีกด้วย
แต่ฉันว่าที่ดีที่สุด คือใช้เวลาบางส่วนฝึกร่วมกับนักเรียนคนอื่น และบางส่วนก็ฝึกด้วยตัวเองค่ะ