Hello Mysore!
กลับมาที่มัยซอร์อีกครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 6 ได้เช่าบ้านอยู่ที่นี่เป็นหลังที่ 7 แล้วค่ะ
เป็นเวลาปีเศษนับจากครั้งสุดท้ายที่อยู่ที่นี่ และพบว่าตัวเองลืมอะไรไปหลายๆ อย่าง แต่พอก้าวแรกที่เข้าบ้านตอนราวๆ ตีสี่ ความทรงจำทุกอย่างก็กลับมาในเวลาอันรวดเร็ว ฉันมักพยายามรีบอาบน้ำแล้วก็เข้านอนเพื่อเอาแรงไว้ก่อน เพราะวันรุ่งขึ้น สิ่งแรกที่ต้องทำคือออกไปซื้ออุปกรณ์น้ำยาทำความสะอาด แล้วก็ทำความสะอาดห้องน้ำให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ (เพราะแม่บ้านชาวอินเดียที่เราจ้าง เขามักจะทำความสะอาดให้ทั้งบ้านยกเว้นห้องน้ำค่ะ)
พอตกบ่ายก็ไปลงทะเบียนเรียนที่ Ashtanga Yoga Research Institute วันนี้เห็นคุรุชีนั่งอยู่ในออฟฟิศ แต่สรัสวตีบอกให้ไปลงทะเบียนกับพนักงานอีกคนที่ห้องขายของ เลยรีบไปลงทะเบียนก่อน ฉันจ่ายเงินพร้อมกับรับการ์ดที่เขียนเวลาฝึกว่า 7.15 น. ก็เดินออกมาพบกับสรัสวตีอีกที เธอบอกว่าให้ฉันกลับไปบอกพนักงานให้แก้เวลาเสียใหม่ให้เป็น 6.00 น. ฉันกลับไปอีกทีแต่เธอกลับแก้ให้เป็น 6.30 น. ซึ่งฉันเห็นว่าเป็นเวลาที่ดีที่สุดสำหรับฉันทีเดียวไม่ต้องตื่นเช้ามากแต่ก็ไม่สายจนเกินไป 
ส่วนคุรุชีก็กลับขึ้นบ้านไปแล้ว แต่สรัสวตีบอกฉันว่าท่านแข็งแรงดีแล้ว แถมอาทิตย์ก่อนท่านนำสอน Led-class สองคลาสติดกันทีเดียว!
เช้านี้จึงเป็นเช้าแรกที่ฝึกที่โรงเรียน นักเรียนไม่ค่อยเยอะมาก ฉันจึงไม่ต้องรอเลย เป็นเพราะช่วงนี้นักเรียนหลายคนแอบพักบ้างหรือไปเที่ยวที่อื่นบ้าง ทั้งศารัถไม่อยู่ราวสองอาทิตย์ การฝึกที่โรงเรียนนี้โดยเฉพาะในวันแรกสำหรับฉันนั้นพิเศษเสมอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะได้ฝึกร่วมกับนักเรียนคนอื่นๆ อีกครึ่งร้อย (ก็ฉันฝึกคนเดียวแทบทุกวันมาร่วมห้าปีแล้วนี่คะ) แต่สิ่งที่พิเศษกว่าคือพลังกายพลังใจของนักเรียนที่ส่วนใหญ่ต้องเดินทางมาไกลโพ้น ที่ยอมสละทั้งเวลา เงินทอง และความสะดวกสบายจากโลกตะวันตกเพื่อมาเรียนกับคุรุชีที่นี่
ฝึกเสร็จแล้วก็ได้เจอกับ Jeff และ Harmony คู่สามีภรรยาที่เขียนบล็อก Living Breathing Yoga ไงคะ Harmony เพิ่งได้รับการผ่าตัดไส้ติ่งที่โรงพยาบาลในมัยซอร์เมื่อไม่นานนี้ แต่เธอก็สัญญาว่าจะกลับมาเขียนบล็อกภายในเร็วๆ นี้ค่ะ
July 4th, 2008 at 2:58 pm
หนิงเองก็หวังเหมือนกันนะคะ ว่าสักวันจะได้มีโอกาสหาประสบการณ์ชีวิตที่เมืองมัยซอร์ให้ได้ หวังว่าคงไม่แห้ว อิอิ