The World in Harmony

การฝึกอัษฏางคโยคะนั้น ทั้งฉันและนักเรียนทุกคนเห็นพ้องกันว่า ต้องอาศัยวินัยในตัวเองสูง นี่ยังไม่นับแรงกายแรงใจ ที่บางวันแทบจะต้องเค้นออกมากว่าจะมายืนบนเสื่อได้ นั่นเพราะใจคนเราที่ชอบหาข้ออ้างที่จะไม่ฝึกสารพัดไง    

แต่ก็มีนักเรียนบางคนที่ตรงกันข้าม! คือฝึกอย่างหนักหน่วงแทบทุกวัน (อาจเข้าข่าย ‘ติด’ ได้) บางทีก็ไม่ยอมหยุดพักในวันที่ควรพัก เช่นอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง และวันข้างขึ้นและข้างแรม (ส่วนผู้หญิงก็ได้วันหยุดแถมเป็น Lady’s Holiday ด้วย) บางคนฝึกจนร่างกายผอมเกร็ง ซึ่งก็ไม่ค่อยดีนักโดยเฉพาะถ้าเป็นผู้หญิง เพราะตามธรรมชาติ ผู้หญิงควรมีระดับไขมันในร่างกายที่พอดี ไม่เช่นนั้น ไม่เพียงร่างกายคุณอาจจะราบเรียบเหมือนกันทั้งด้านหน้าและด้านหลังแล้ว ยังอาจส่งผลกระทบทางลบและเรื้อรังต่อวัฏจักรของผู้หญิงอีกด้วย  

อัษฏางคโยคะนั้นอาจดูเหมือนการออกกำลังกายในสายตาคนภายนอก (หรือแม้แต่ผู้ฝึกบางคน ก็ยังฝึกด้วยทัศนคติดังกล่าว) ถ้าจะให้กล่าวถึงแต่เพียงด้านกายภาพล้วนๆ การฝึกอัษฏางคโยคะเป็นประจำนั้น สามารถช่วยให้ร่างกายสมส่วนและสุขภาพแข็งแรงอย่างที่คุณต้องการได้จริง ส่วนตัวฉันเอง เมื่อฝึกไปนานๆ เข้า ก็รู้สึกว่าเป็นการฝึกความสมดุลแห่ง effort และ surrender ซึ่งจะสามารถทำได้โดยผ่านการหายใจอย่างถูกวิธีเท่านั้น  

แต่อันที่จริงแล้ว อย่าลืมว่า คุรุชีเน้นอยู่เสมอว่า การฝึกนี้ไม่แตกต่างจากโยคะของท่านปตัญชลี มันจึงเป็นเพียงสะพานที่ช่วยให้เราข้ามพ้นเปลือกนอก เพื่อให้ได้สัมผัสกับตัวตนอันอมตะภายในของเรา ซึ่งต้องอาศัยการฝึกอย่างถูกต้องและเป็นเวลานานเท่านั้น ที่จะสามารถเข้าใจคำพูดนี้ได้ค่ะ