a gift
Monday, April 28th, 2008
ฉันโชคดีเหลือเกินที่ได้มีโอกาสเป็นครูสอนโยคะ แม้จะเป็นอาชีพที่มีรายได้น้อย เมื่อเปรียบเทียบกับอาชีพเดิมของฉันที่เป็นพนักงานธนาคารต่างประเทศ แถมบางครั้งยังดูคล้ายผู้ใช้แรงงานเล็กๆ เวลาช่วยปรับท่านักเรียนที่มีขนาดร่างกายที่สูงใหญ่กว่ามากๆ หญิงไทยตัวเล็กๆ อย่างฉัน ก็รู้สึกเกือบหมดแรงได้เหมือนกัน
แต่เพราะฉันรักอัษฏางคโยคะ และรู้สึกขอบคุณในการสอนของคุรุชีอย่างมากๆ ทำให้งานที่บางครั้งแม้จะเหนื่อยแรง แต่ก็มักมีความแช่มชื่นในหัวใจเป็นของขวัญ ที่ได้รับจากนักเรียนอยู่เป็นประจำ ไม่ว่าจะได้เห็นเพียงแค่นักเรียนเดินออกจากห้องเรียนเมื่อฝึกเสร็จด้วยรอยยิ้มกว้าง (แม้ทุกคนจะอยู่ในสภาพเหงื่อซ่ก แถมหัวยุ่งเล็กน้อย :)) บางทีก็ได้เป็นกำลังใจเล็กๆ ในยามที่นักเรียนขาดความเชื่อมั่นในตนเอง หรือบางคนมีร่างกายโดยรวมที่แข็งแรงและยืดหยุ่นขึ้น บ้างก็หายจากโรคร้าย (คุณอมร จาก Yoga Makeover ก็เป็นหนึ่งในนั้นไง) บางคนมาจากต่างประเทศ ก็มาบอกว่าดีใจที่เขาได้มีสถานที่ที่จะฝึกเรียน เมื่อเวลาที่เขาเดินทางผ่านมาพักอยู่ที่กรุงเทพฯ หรือบางคนเป็นเพื่อนที่เป็นครูสอนโยคะในต่างประเทศ เวลาที่เขามาเมืองไทย เขาก็ได้มีโอกาสมาแบ่งปันประสบการณ์ของเขาที่โรงเรียนของฉัน ทำให้ทั้งครูและนักเรียนต่างได้ประสบการณ์ที่ประทับใจ
ล่าสุด ก็มีนักเรียนคนหนึ่งเป็นหนุ่มน้อยชาวสวีเดน ที่เรียนโยคะกับเพื่อนของฉันอยู่ที่อินเดีย เขาแวะมาต่ออายุวีซ่าของอินเดียที่กรุงเทพฯ และมาฝึกโยคะกับฉันอยู่ร่วมสองอาทิตย์ ตอนที่ร่ำลา เขาก็บอกกับฉันว่าเขาเกิดแรงบันดาลใจที่จะไปเรียนต่อกับคุรุชีที่มัยซอร์เมื่อกลับไปถึงอินเดีย ฉันดีใจแทนคุรุชีจัง ที่จะมีนักเรียนที่มีความตั้งใจจริงเพิ่มขึ้นอีกคน!
